‘Ik wist van tevoren dat mijn hba1c niet onder de 53 zou zitten dus ik wist ook dat ik nog minimaal een half jaar aan de slag moest met mijn suikers. Van tevoren zag ik daar enorm tegenop omdat ik, in de 18 jaar dat ik diabetes heb, nog nooit zo’n laag bloedsuikergemiddelde heb gehad. Daarnaast heb ik ook epilepsie en mocht ik met de medicatie die ik hiervoor slikte, ook niet zwanger worden. Het afbouwen van dit medicijn en het opbouwen van het nieuwe medicijn vond ik enorm spannend. Mijn  vorm van epilepsie is goed te reguleren met de medicatie die ik toen slikte en de leefstijl die ik had. Dat was al jarenlang ‘een zekerheidje’. Een zekerheidje die ik op het spel moest gaan zetten zonder de garantie te hebben of dat dit met nieuwe medicatie ook het geval zou zijn. Bovendien is epilepsie nou eenmaal een stukje minder voorspelbaar als je de medicatie niet juist neemt. En hier zag ik meer tegenop dan tegen de regulatie van de diabetes. Voor wat betreft de diabetes type 1 had ik vooral zélf nog flink wat verbeterpunten. Waarin ik met energie, focus en toewijding zelf de grootste slag kon slaan. Voor mijn epilepsie gold dat niet, hierin moest ik vooral afwachten hoe mijn lichaam op de nieuwe medicatie zou reageren. Kortom: een zwangerschap zou voor mij nogal wat haken en ogen hebben voordat mijn pilstrip definitief door de plee gespoeld kon worden. 

Wat het voor mij ook lastiger maakte is dat ik onze kinderwens meteen moest bespreken bij een nieuw behandelteam. Ik was namelijk van Zuid Holland naar Zeeland verhuisd en een behandelteam dichterbij, leek me praktischer. Zij kende mij echter niet zo goed als mijn ‘oude team’ en dus kreeg ik meteen de pomp aangesmeerd. Dat had ik al wel verwacht en dus gaf ik rustig aan dat ik het eerst met mijn insulinepennen wilde proberen en mocht het dan niet lukken, dan zou ik de pomp overwegen. Bovendien zou ik al genoeg stress hebben van de epilepsie medicatie, dan zit ik ook niet te wachten op een wissel qua toediening van insuline. Omdat ik realistisch genoeg was om te beseffen dat er voor mezelf ook wel wat werk aan de winkel was voor wat betreft de diabetes, wilde ik eerst mezelf hierin verbeteren voordat we gingen sleutelen aan de insuline. Samen met mijn vriend bedachten we daarom ons eigen ‘groen-licht-traject’ waarin ikzelf vooral aan de slag moest. Meer meten, beter anticiperen én meer insuline. Want grof gezegd is dat wat een te hoog hba1c betekend. Op verschillende momenten gedurende de dag at ik meer koolhydraten dan dat ik er insuline voor spoot. Door hier veel meer op te anticiperen en daadwerkelijk te begrijpen hoe koolhydraten en insuline werken, leerde ik mijn lichaam veel beter kennen. Ik leerde hoeveel insuline ik voor welke voeding nodig had en welke invloed beweging op mijn lichaam heeft. Ik maakte meer tijd om naar mijn lichaam te luisteren. Dit had binnen drie maanden al een fantastisch gevolg: mijn hba1c was van 61 naar 49 gezakt. De eerste ‘groene’ periode was binnen. Het vertrouwen in mijn lichaam groeide en het vertrouwen in mezelf daarbij ook. Want ik deed dit zonder handreiking van het ziekenhuis, hun advies luidde: de pomp. Ik had vrijwel geen contact met mijn diabetesverpleegkundige en als ik vragen had dan stelde ik deze online op Facebook/Instagram of ik besprak het met mijn vriend. Omdat ik zo blij was dat een lager hba1c mij binnen drie maanden al gelukt was, had ik het volste vertrouwen in de komende drie maanden. De enige uitdaging was onze vakantie naar Namibie & Botswana. We gingen een maand kamperen in deze landen en mijn hele ritme zou daar natuurlijk anders zijn dan hier in Nederland. Hier zit ik gewoon vijf dagen per week op kantoor. Maar goed, ook hiervoor geldt…een nieuwe situatie? Meer meten en anticiperen. Zo gezegd, zo gedaan. En toen ik na deze reis mijn hba1c liet prikken bleek ook dat het snor zat met onze groen-licht-methode: hba1c bleef nog steeds 49. Het groene licht was een feit! De pilstrip werd door de plee gespoeld en de condooms konden het raam uit. Op naar een spannende nieuwe fase!

Benieuwd naar de ervaring van Suikermama Kirsti? Klik hier voor haar route naar een gezonde zwangerschap met type 1 diabetes.

Wil je meer informatie over ons ‘Groene licht traject’, klik dan hier!

Categories:

No responses yet

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *