zwanger diabetes type 1

Gaat alles meteen weer ‘back to normal’ ?

Een groot gedeelte zeker wel. Want de gigantische eenheden die ik moest spuiten in het laatste trimester verdwenen als sneeuw voor de zon. Meteen. Heerlijk, om weer gewoon een pistoletje met kaas te kunnen eten zonder 60 eenheden te hoeven spuiten. Wát een verschil.

De eerste weken gingen eigenlijk prima! Ik zat weer in mijn oude ritme en door de alarmen kon ik mij goed focussen op Amelle en kon ik op tijd ingrijpen als mijn bloedsuiker toch de lucht in dreigde te gaan.

Eigenlijk werd het niet heel veel anders dan voor mijn zwangerschap. Alleen toen ik mijn trouwe bondgenoot, de Dexcom G6, moest inruilen voor de Freestyle Libre ging het toch wel een klein beetje mis. Dan pas merk je dat die alarmen je wel scherp houden. Ik checkte mijn bloedsuikers geleidelijk aan een stuk minder vaak. Ging weer alcohol drinken en at enorm veel tapas. Want die mochten tijdens de zwangerschap allemaal niet! De pieken en de dalen werden groter, en de behoefte aan meer diabetes-gemak nam toe. Daarnaast merkte ik ook dat, toen ik weer voor het eerst ongesteld werd, mijn insulineresistentie toenam in de week vóór mijn menstruatie. En dan vooral in de ochtend. Een nuchtere waarde van 12 was daarin geen uitzondering. Maar wel enorm frustrerend en het duurde wel even voordat ik dat had uitgevogeld. En dan…wat is de oplossing? Ik kon toch moeilijk mijn wekker zetten, middenin de nacht om bij te spuiten? Als ik in die week middenin in de nacht wakker werd, dan deed ik het wel. Maar als ik dat niet deed dan zat ik in de middag pas vaak weer op een gewone waarde. Sporten in de ochtend was ook geen goed idee in die week. In plaats van dalen, steeg mijn bloedsuikerwaarde. Ik kon het in het begin totaal niet verklaren. Ik snapte er helemaal niets van. Ik besloot toen dat ik, mede door de invloeden van mijn ‘loopende’ neef, ook wilde gaan loopen. Als dit zo zou blijven, een week per maand, dan was dat echt bloedirritant.

Oh ja…ik werd me weer extra bewust van mijn diabetes als ik Amelle eten aan het geven ben. Wat is het toch stiekem heerlijk om er niet bij te hoeven nadenken voordat je wat in je mond stopt…;-)

No responses yet

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *