De Suikermama’s zijn nieuwsgierig! Heeeeel nieuwsgierig! Dus toen we in een Instagram comment van Daphne lazen dat zij met 34 weken is bevallen van een tweeling, vroegen we ons meteen van alles af. ‘Oooooh een tweeling! Hoe dan? Hoe doe je dat met je bloedsuikers? Schiet je dan ook dubbel zoveel in de stress?’ Het leek ons een nogal intense zwangerschap. Daarom vroegen we Daphne haar verhaal te vertellen: over haar zwangerschap, haar type 1 historie en natuurlijk hoe het nu met haar prachtige gezinnetje gaat. Want dat alles goed is gekomen met haar en haar twee dochters kunnen we je alvast verklappen!

Maak kennis met daphne

Daphne heeft al 25 jaar T1D en is mama van een tweeling

Daphne is een 28-jarige enthousiaste Brabantse die samen met haar vriend Michel en hun twee dochters Faye en Juultje in Valkenswaard woont. Ze werkt op een accountantskantoor en is sinds kort gestart met haar Instagram account @diadagelijks om volgers een kijkje te geven in haar dagelijks leven met diabetes type 1 én als mama van een tweeling. 

Daphne heeft sinds haar derde type 1 en is naar eigen zeggen ‘blij’ dat ze geen leven kent zonder diabetes. Anders had ze heel anders in het leven gestaan en het dan veel moeilijker gehad. Tijdens het gesprek prijzen de Suikermama’s haar volwassen houding ten opzichte van diabetes. Daphne vond het namelijk nooit echt moeilijk dat ze door haar diabetes niet mee mocht op schoolkamp en iets anders moest eten op kinderfeestjes of verjaardagen. Met als resultaat: altijd stabiele bloedsuikers en weinig grote schommelingen. We zijn hier echt van onder de indruk! Deze dame is dus wat ons betreft een echte powervrouw!

Vertel .. toen wilde je mama worden!

“Mijn bloedsuikerwaardes waren iets te hoog en daar was ik wel mee bezig. Ik zou overstappen op de Medtronic 640 pomp met Guardian sensor om mijn waardes nog iets naar beneden te krijgen voor officieel groen licht. Alleen in de tussentijd had ik al wel de pilstrip door de wc gespoeld omdat ik wilde ‘ontpillen’. Even al die hormonen uit mijn lijf! Die pomp is trouwens heerlijk, want als ik mijn telefoon vergeet, dan functioneer ik nog steeds :)” 

Daphne is onregelmatig ongesteld. Daarom doet ze voorafgaand aan een feestje met de nodige alcohol toch maar even een zwangerschapstest. Je weet tenslotte maar nooit of er niet toch al iets in je buik zit. En ja hoor…. binnen een tel waren dé streepjes al zichtbaar. Daphne was hartstikke zwanger! Ze riep naar haar vriend en die was helemaal door het dolle heen.


niet een, maar Twee kloppende hartjes

De volgende dag belde ze gelijk naar haar behandelteam bij Diabeter die meteen de actie-modus in gingen. De sensor en de pomp, die dus al in de planning zaten, werden de volgende dag bij Daphne bezorgd. Daarnaast werd er een afspraak gemaakt bij de gynaecoloog van het Maxima Medisch Centrum. Daar werd er geconstateerd dat Daphne al 6,5 week op weg was en ook dat er niet één, maar twee kloppende hartjes te zien en te horen waren! Ook nu weer was haar vriend door het dolle heen terwijl bij Daphne de schrik er goed in zat: “Een tweeling en ook diabetes… dat kan niet goed gaan!”

Maaaaar het ging wel goed! Doordat Daphne een pomp gebruikt die communiceert met een sensor zit ze soms letterlijk óp haar waardes en haar bloedsuikers zijn nog nooit zo goed geweest.  Voor haarzelf begonnen toen echt de zorgen bij elke hoge bloedsuikers: “Wat nu als ik een bloedsuiker heb van 18 en de oogjes van een van de twee worden dan net aangemaakt. Wordt een van de twee dan blind? Mijn bloedsuikers waren namelijk niet perfect.”  

Gelukkig wist haar behandelteam haar gerust te stellen en ging het eigenlijk heel haar zwangerschap goed met de bloedsuikers. Ook de Guardian sensor droeg daar veel aan bij. Vooral de ‘stop-bij-laag’ vind Daphne een uitkomst want ze was toch af en toe wel bang dat ze bij een lagere waarde ‘out’ zou kunnen gaan. Gelukkig is dat allemaal niet gebeurd.

Wel kreeg ze het fysiek zwaarder waardoor ze met 28 weken zwangerschapsverlof ging. Om dit te vieren besloot ze samen met haar vriend nog een weekend naar Praag te gaan. Enorm leuk weekend, maar helaas ging het op de terugreis mis. Er was geen vliegtuig meer dat hen terug naar Nederland kon vliegen (door een staking van Ryanair) en Daphne kreeg enorm last van misselijkheid. De achttien uur durende busreis die hen uiteindelijk naar Nederland heeft gebracht, was voor Daphne alles behalve ontspannen. Ze werd ziek, misselijk en de buschauffeur heeft regelmatig voor haar gestopt. Toen Daphne aankwam in Nederland paste ze haar schoenen niet meer en bleek ze enorm veel vocht vast te houden.

Ook kwamen er kwaaltjes bij als maagzuur en carpaal tunnelsyndroom. Vanaf toen ging Daphne een beetje kwakkelend de weken door. Ze voelde zich ook niet meer zo top en gaf dit aan bij de gynaecoloog. Zelf dacht ze aan zwangerschapsvergiftiging. Dit werd uitgesloten omdat haar bloeddruk al die tijd goed was en ook nu nog steeds goed was. 

33 weken: er gaat iets goed mis

Als ze 33 weken zwanger is, voelt Daphne zich niet goed. Dit keer gaat dat gepaard met zoveel pijn dat ze op handen en knieën rond haar bed zit. “Achteraf gezien deed het net zoveel pijn als weeën maar omdat het bovenin mijn buik zat, konden het geen weeën  zijn.” Haar vriend belde de dokter en kreeg het advies om het de nacht aan te kijken en de volgende ochtend terug te bellen. Daphne’s moeder – die toevallig langskwam- zag haar dochter en stond erop dat ze toch nu al naar het ziekenhuis zou gaan. Eenmaal daar moest Daphne wachten tot er een kamer voor haar was schoongemaakt. Daarna werd een test afgenomen om te zien of er eiwitten in haar urine zaten. Helaas was de test positief en dat betekende: zwangerschapsvergiftiging. Daarop volgde opname op de medium-care afdeling waar Daphne en haar tweeling nauwlettend in de gaten gehouden konden worden. 


34 weken zwanger en in het ziekenhuis

 Na een paar nachten ziekenhuis stond Daphne op om naar de wc te gaan toen er langs haar benen een stroom vocht naar beneden kwam zetten. Waren dit dan ‘de vliezen’? Ze was toen bijna 34 weken zwanger en was eigenlijk blij dat haar lijf zelf zei dat het tijd was voor de geboorte van haar kindjes. Ze stond op de planning om de dag daarna ingeleid te worden, maar dat hoefde dus niet want inderdaad: in de middag begonnen de weeën. In haar rug en zonder pauze.

Het verplegend personeel geloofde Daphne niet (want ze kon nog eten) en daarom moest ze aan de weeën registratie. Extra ongemakkelijk omdat ze dus met drie banden om haar buik op haar rug moest blijven liggen. (En als ervaringsdeskundigen weten de Suikermama’s hoe vervelend dat is. Helemaal met rugweeën).

Toen eenmaal vastgesteld werd dat ze inderdaad aan het bevallen was, werd ze met spoed naar een beval-kamer gebracht en heeft ze tot diep in de nacht weeën opgevangen met als resultaat: 3cm ontsluiting. Ze koos toen voor de ruggenprik en was blij dat de pijn hierdoor wat verdoofd werd. Omdat de ontsluiting niet verder vorderde, kreeg Daphne een infuus met weeën-opwekkers.

In de middag (inmiddels zo’n 24 uur na de start van de weeën!) kreeg Daphne de aandrang om te persen. Ze heeft toen met alles wat ze in zich had anderhalf uur lang geperst maar de bevalling vorderde niet genoeg. Hierop besloot de gynaecoloog om haar twee meisjes via een keizersnede te halen. Toen is om half zes in de middag Faye geboren en daarna kwam Juultje. in eerste instantie waren er veel zorgen om Faye, die wat afwijkende bloedwaarden bleek te hebben.

Maar de alarmbellen gingen pas echt af bij de geboorte van Juultje. Zij bleek namelijk bij haar geboorte niet zelfstandig te gaan ademen. Een hele heftige en bijna traumatische ervaring want Daphne lag met een open buik op de operatietafel en haar vriend kon zijn aandacht onmogelijk in drieën splitsen. Hij wist wist in alle hectiek niet naar wie hij toe moest. Moest hij naar Faye, met wie het relatief gezien inmiddels goed ging? Moest hij bij Juultje blijven, die door artsen zuurstof toegediend kreeg? Of moest hij naar zijn vriendin die hun beide kindjes nog nauwelijks had kunnen zien om haar gerust te stellen?

‘10% zuurstof, 20% zuurstof…100% zuurstof’

Terwijl haar vriend tussen de afdelingen heen-en-weer rende, lag Daphne als in een roes op de OK waar ze werd gehecht. “Ergens in de verte hoorde ik de artsen zeggen 10% zuurstof, 20 % zuurstof en op een gegeven moment hoorde ik zelfs 100% zuurstof. Ik realiseerde me: mijn kindje is geboren maar ademt niet.” Na een half uur ging Juultje gelukkig alsnog zelfstandig ademen. Een half uur waardoor Daphne tien jaar ouder is geworden.

Waar Daphne ook heel verdrietig over is geweest, is het feit dat ze haar meisjes pas twee uur na de geboorte heeft ontmoet. “Iedereen heeft het altijd over de eerste momenten en de bonding met de kleine. Ja heel leuk…maar die momenten heb ik niet gehad.”

De Suikermama’s zijn overweldigd door deze bevalling en moeten even slikken. We kunnen ons helemaal inleven in dit gevoel. Man man man… maar na te zijn bekomen van dit nieuws durven we toch weer verder te vragen: en hoe is het met je bloedsuikers gegaan tijdens je bevalling? 

Daphne vervolgt gelukkig weer met een glimlach: “Dat is echt de beste tip die ik iedereen kan geven: bloedsuikers zelf managen. Dat stond ook in mijn bevalplan. Ik had de pomp in mijn ziekenhuisbed en ik heb het allemaal zelf geregeld. Mijn bloedsuikers zijn niet te hoog of laag geweest. Volgens mij wist het verplegend personeel het wel maar ze hebben zich er niet mee bemoeid.”

Terugblik op haar tweelingzwangerschap

Omdat Daphne iedere keer een andere gynaecoloog zag, is er achteraf helaas niet goed naar haar bloeddrukstijging gekeken. “Mijn bloeddruk was tijdens de hele zwangerschap continue heel laag (lager dan dat deze normaal gesproken zou zijn). En ergens tussen de 28 en 33 weken is die bloeddruk gaan stijgen maar bleef nog wel binnen de normale marge, waardoor niemand eigenlijk alarm sloeg. Alleen voor mijn doen was dit een hoge bloeddruk. Als ik bij één gynaecoloog was geweest dan was dit waarschijnlijk sneller opgemerkt dan bij allemaal anderen.”

 Verder wil ze alle zwangere vrouwen met diabetes type 1 op het hart drukken dat ze ook écht controles moeten laten doen bij verloskundige. Daphne: “Het is anders allemaal alleen maar zo medisch”. 

Dan hebben we nog een paar praktische vragen, voor andere (tweeling) suikermama’s-to-be: 

Borstvoeding of flesvoeding?

‘”Hierin heeft mijn diabetes wel een rol gespeeld omdat het bekend is dat er veel hypo’s bij borstvoeding voorkomen.’ Ik heb mij eigenlijk altijd afgevraagd of ik dan dubbel zoveel hypo’s zou krijgen. En daarnaast leek het mij ook onhandig, met twee kindjes, om borstvoeding te geven en dus heb ik bewust de keuze gemaakt om flesvoeding te geven zodat papa ook kan helpen voeden.” 

Hoe ging het met de groeicurve van de meiden tijdens je zwangerschap? Iets wat ALLE zwangeren met type 1 diabetes altijd willen weten 🙂

“De meiden liepen gelukkig altijd goed op de groeicurve, voor een tweeling. Ze gingen redelijk gelijk op en dat is goed. Want in het begin is er altijd de kans dat de één groter wordt dan de ander. Dan zou het toch net wat spannender zijn geweest. Ze groeiden dus top! Hun gewicht bij de geboorte was 2620 gram (Faye) en Juultje woog 2295 gram”.

En hoe gaat het nu met je bloedsuikers?

“De sensor heeft nog meer verbetering aangebracht in mijn bloedsuikers.” En Daphne heeft ook nog iets goeds meegenomen uit haar zwangerschap: ze corrigeert soms nog steeds op een waarde van 8 of 7. Daarnaast heeft ze ook een kantoorbaan aangenomen omdat dit toch nét wat beter te combineren was met haar bloedsuikermanagement dan haar vorige baan als filiaalmanager bij een grote drogisterij. Kortom; deze positieve enthousiaste dame is enorm goed bezig en geniet inmiddels van twee supermooie en gezonde dochters!


Meer lezen over zwangerschappen met type 1 diabetes?

Ben jij op zoek naar meer ervaringen over de combinatie van zwangerschap met type 1? En wil je bijvoorbeeld meer informatie over bevallen zonder inleiding? Zwangerschapsdiabetes of bezoekjes aan een klinisch verloskundige tijdens je zwangerschap? 

Daphne…dit was met recht wat je noemt ‘een hele bevalling’. We zijn dankbaar dat je je verhaal met ons wilde delen en hiermee een inspiratie bent voor andere tweeling-suikermama’s-to-be!