Als je zwanger wilt worden en je hebt type 1 diabetes, dan schrijft het protocol voor dat je dit eerst kenbaar maakt aan je team, je vervolgens netjes wacht op groen licht en dan pas het condoom het raam uitgooit. Maar wat nu als dat net even anders loopt (we zijn tenslotte net mensen) en een zwangerschap wel gewenst maar nog niet kenbaar gemaakt is? De zwangerschap van Anouk, kwam wat sneller dan dat zij en haar man verwacht hadden. Gelukkig groeide baby Maud keurig volgens het boekje 😉

diabetes zwangerschap
Suikermama’s bea & Kirsti

Wie is anouk?

Anouk is 31 jaar en sinds mei 2021 getrouwd met Gerbert, sinds juni 2021 mama van Maud en sinds oktober 2012 type 1 diabeet. Naast trotse mama en vrouw van Gerbert is Anouk ook werkzaam in de gehandicaptenzorg. Ze werkt met jongvolwassenen met een licht verstandelijke beperking. Anouk heeft dus al bijna negen jaar diabetes type 1. Een leven met hard werken voor haar gezondheid was vanaf 2012 toen een feit. Koolhydraten tellen, altijd vooruit denken en plannen…regelmatig beslissingen nemen voor wat betreft insuline in combinatie met eten en activiteiten om hoge en lage bloedsuikerwaardes te voorkomen. En soms is dat flink balen als dat dan toch niet lukt. 

Zwanger in combinatie met type 1 diabetes:

De zwangerschap van baby Maud kwam wat sneller dan verwacht. Anouk en haar man waren net van plan om te gaan samenwonen en te gaan trouwen en dat is dus door de zwangerschap in een wat sneller tempo gegaan dan vooraf bedacht. Een gesprek voorafgaand aan de zwangerschap over mogelijke risico’s met internist en/of gynaecoloog heeft ze dan ook niet gehad. Ze vertelt: ‘Ik denk dat het uiteindelijk prima is geweest hoe het is gegaan, want anders zou ik er heel veel stress van hebben gehad, van tevoren. Ik ben namelijk eigenlijk best perfectionistisch en alleen al door de stress hierom zou mijn bloedsuiker omhoog schieten. Maar toen ik met de positieve test in handen zat, kneep ik ‘m wel even: ‘Ben ik gezond genoeg om het goed te laten groeien?’. Ze heeft toen meteen haar hba1c laten prikken en deze was 48. Ze geeft aan: ‘Gelukkig even de bevestiging dat het allemaal in orde was met mijn bloedsuikers.’

Het verloop van de zwangerschap

Anouk vertelt: ‘De zwangerschap verliep, achteraf gezien, eigenlijk best wel heel goed. Ik dacht wel in het begin: ‘Hoe ga ik dit doen?’ In het ziekenhuis wordt gezegd; tussen de 4 en de 7,5 tijdens de zwangerschap. Ik was wel heel erg gedisciplineerd maar dit is wel écht een stapje verder. Dat leek mij echt een hele uitdaging. Van tevoren wist ik dat ik meer insuline nodig ging hebben. Ik besloot toen dat ik per dag zou gaan kijken naar mijn insulinebehoefte en daar ga ik op [G1] anticiperen. Als ik dan twee nachten op bijvoorbeeld 12 zou zitten, dan zou ik mijn basaal meteen aan gaan passen’. Deze aanpak lijkt goed te werken voor haar: ‘Op een gegeven moment was mijn hba1c zelfs 38 en daar werd ik ook heel erg door gerustgesteld. Alleen mijn behandelteam was iets minder enthousiast en zag teveel hypo’s. Die hypo’s zijn namelijk ook niet goed voor de baby. Dus ik mocht van mijn behandelteam iets minder kritisch op mezelf en mijn bloedsuikerwaardes zijn.’

Medische begeleiding tijdens de zwangerschap

Op de medische begeleiding kijkt Anouk met een fijn gevoel terug. Ze geeft aan: ‘Een keer in de drie weken had ik contact met de diabetesverpleegkundige van het Isala Ziekenhuis in Zwolle, in het begin. Ik had contact met een diabetesverpleegkundige die binnen de gynaecologie een pilot deed. Dus die wisten van elkaar precies wat er speelde en dat was heel erg fijn. Aan het einde werden de checks wat frequenter en zat ik er om de twee weken maar dat vond ik niet erg. Daarnaast vond ik het contact heel prettig én menselijk. Hierdoor voelde ik mij gehoord en gezien.’

Bloedsuikers tijdens de zwangerschap: ‘Strakkere lijnen dan ooit’

Anouk vertelt: ‘Ik weeg al nooit mijn voeding af, want ik schat het altijd best goed in. Gokken en bolussen op ervaring dus, maar nu zat ik er nog meer bovenop.  Ik nam minder koolhydraten en ik ging meer volkoren producten eten.’ Het was voor Anouk af en toe best pittig want de behoefte aan vet eten was in de eerste maanden enorm  . Maar, vertelt ze: ‘Ik weet dat mijn bloedsuiker daarvan een tijdje later stijgt en hoe ik het op kan vangen. Ik stond mezelf daarom wel toe om lekker te snacken maar hield het dan bijvoorbeeld bij twee bitterballen en ging niet aan de kroket. Patat liet ik sowieso staan. ’ Daarnaast at Anouk ook zeer gedisciplineerd. Op het moment dat ze een hogere waarde had en het was etenstijd, dan at Anouk nog niet. Dan warmde ze het eten op een later moment, en bij een lagere waarde, op. Ze leefde dus wel echt naar haar bloedsuikerwaarde. Iets wat ze van haar man ook écht met ons moest delen. Want zo zegt hij over die periode: “Je hebt er écht veel voor gelaten!’

Ook bewegen was voor Anouk enorm belangrijk tijdens haar zwangerschap. Tot en met 30 weken wandelde Anouk nog ruim acht km per dag. Na die 30 weken heeft ze alsnog wel gewandeld, al was het wat minder ver.  Boodschappen deed ze in kleine porties en dus wandelend. Alles om toch maar even lekker de deur uit te zijn. Daarnaast ging ze op onderzoek uit op internet om meer te weten over welke sportoefeningen ze wel en niet meer kon doen.   Ze keek dan vooral naar wat andere zwangere vrouwen voor oefeningen deden. Maaaar ze geeft toe…met 35 weken zwangerschap hield ik de 30 seconde planken echt niet meer vol. 😉


De bevalling komt dichterbij…

Nadat ze met 34 weken met zwangerschapsverlof ging, kwam de bevalling langzaam maar zeker in zicht. In overleg met haar team, prikte ze een datum. De bevalling werd gestart door middel van het inbrengen van een ballonkatheter op 38+2  . Dit zorgde bij Anouk al voor weeën in combinatie met menstruatiekrampen. En dat vond ze toch best heftig. Dat snappen we, want dit hadden de Suikermama’s nog niet eerder gehoord. De ballon heeft er dus maar kort in gezeten waarna de weeën ook weer stopten , maar al wel voor de gewenste begin-ontsluiting hadden gezorgd. Na een nachtje lekker slapen brachten, begon ze de volgende ochtend met tabletten slikken om de baarmoedermond weker te maken. Dit zodat de ontsluiting weer een beetjeop gang kwam. Anouk wandelde nog een stukje en pufte wat lichte weeën weg en rond middernacht braken Anouk haar vliezen. Omdat men niet verwachtte dat Anouk al snel zou gaan bevallen, had Anouk eerder op de avond een pijnstiller met slaapmiddel gekregen. Zodat ze nog wat zou kunnen rusten voordat ‘het echte werk’ begon. 

Ze kreeg echter na het breken van de vliezen een ‘natuurlijke weeënstorm’. De weeën volgden elkaar in rap tempo op en gaven Anouk maar 15 tot 20 seconde rust. Dit tot grote verbazing van het verloskunde-team want dochter Maud is in de vroege ochtend al geboren terwijl mama Anouk nog half-stoned was van het slaapmiddel. Anouk haar suikers bleven, tijdens de gehele bevalling, tussen de 5 en de 6. Daarover verbaasde ze zich achteraf. Haar man was ‘in control’ en stond paraat met appelsap als het even nodig was. Dat vond ze zelf heel handig, want dan hoefde ze er zelf niet zo mee bezig te zijn. Maar het scheelde ook dat dat niet heel erg nodig was, op een paar slokjes appelsap na.  Maud is in de vroege ochtend geboren en met een geboortegewicht van 3490 gram op een termijn van 38+4 dus ook geen ‘suikerbaby’! Maud kreeg, om haar bloedsuikers op peil te houden, wel eerst 15 ml kunstvoeding voordat Anouk haar borstvoeding goed op gang kwam.

Hoe kijk je terug op je bevalling in het ziekenhuis:

Anouk: ‘Ik vond de begeleiding echt top en ik vond het voor mezelf een geruststellende gedachte dat als er wat zou gebeuren alle zorg dan binnen handbereik zou zijn en dat ze niet ‘bevallend’ over straat zou moeten.’

Fotografie: @wesleyfotografeert

Anouk heeft tips voor toekomstige suikermama’s

Tip 1: Instrueer je partner!

Vooraf heb ik mijn man heel goed geïnstrueerd over hoe alles werkt. Mijn pomp, mijn sensor en het verwisselen van de Omnipod en mijn Dexcom. Hij was van alles op de hoogte. Mijn suikers kwamen op m ijn smartwatch binnen (die hij tijdens de bevalling om deed om constant te kunnen checken) en daarop kon hij handelen of, in mijn geval, niets doen. Tijdens de bevalling bleven mijn suikers gewoon goed.   Ik heb echt het geluk gehad dat mijn suikers heel stabiel bleven tijdens de bevalling, maar mocht het anders zijn gelopen, dan heb ik er alle vertrouwen in gehad dat het vast ook goed zou komen.  Dat is ook echt mijn tip voor aanstaande bevallende vrouwen; instrueer je partner goed, zodat jij jezelf kan focussen op de weeën en niet overmatig met je diabetes bezig hoeft te zijn. 

Tip 2: Leef en eet gezond!

Anouk leefde eigenlijk al gezond voordat ze zwanger werd maar is tijdens haar zwangerschap nóg gezonder gaan leven. Alle pastaproducten werden, voor zover dat nog niet het geval was,  vervangen door volkoren producten. Daarnaast werde heel veel maaltijden koolhydraatarmer en gevuld met nog meer groente. Niet altijd even lekker maar dit zorgde wel voor stabiele bloedsuikers. Eerder in het gesprek kwam het al naar voren dat Anouk haar eetpatroon aanpaste aan haar bloedsuikers. Het overslaan van bijvoorbeeld een handje chips was wel jammer, maar het zorgde wel voor stabiele bloedsuikers. Dan maar nootjes en komkommer…Ze at dus later op het moment dat haar bloedsuiker nog te hoog was. Dat is natuurlijk niet perse voor iedereen weggelegd maar een wat gezondere levensstijl is dat zeker wel. Het is niet alleen goed voor jezelf, maar ook voor je baby. (En ook voor het gewicht dat je na je zwangerschap weer kwijt wilt…Anouk is slechts 10 kg aangekomen en dat is er inmiddels, twee maanden na haar bevalling, alweer bijna af ook!) 

Fotografie: @wesleyfotografeert


Meer lezen?

Bea en Kirsti verzamelen zwangerschaps- en bevallingsverhalen zodat jij goed geïnformeerd je zwangerschap in kunt! Ze lezen lekker weg, deze blogs van vrouwen die ook allemaal type 1 diabetes hebben en graag hun ervaringen met jou delen.

Het gesprek met Anouk heeft ons duidelijk gemaakt dat ook een, min of meer, ongeplande zwangerschap met type 1 diabetes gewoon goed kan gaan. En dat deze Suikermama een flinke portie doorzettingsvermogen heeft! Maud heeft een powervrouw als mama!’