Tijdens mijn zwangerschap van Amelle, in 2019/2020, wilden mijn vriend en ik nog even met z’n tweetjes op vakantie. De periode lieten we nog even in het midden omdat deze vakantie natuurlijk ook afhankelijk zou zijn, van hoe ik mij voelde met die mooie groeiende buik. En, niet geheel onbelangrijk, hoe het met mijn bloedsuikers zou gaan.

Suikermama bea

Ging met 25 weken zwangerschap voor twee weken ‘babymoonen’ in het Amerikaanse Florida

Op vakantie als zwangere vrouw met type 1 diabetes

Het kiezen van een vakantiebestemming
Als zwangere vrouw met type 1 diabetes…

Toen ik het eerste trimester met glans had doorlopen, zonder kwaaltjes en met keurige bloedsuikers, besloten we onze plannen wat meer concreet te maken. Omdat voeding een belangrijk aspect is van het verloop van mijn bloedsuikers, wilde ik naar een land waar ook ‘westerse supermarkten’ zijn. Dat wil zeggen: Supermarkten met in ieder geval producten waarvan ik de etiketten zou kunnen lezen. Ik wilde ook niet elke dag in een hotel moeten ontbijten en dineren. Hier wilde ik een vrije keuze in hebben. Daarnaast vond ik het van belang om de mogelijkheid te hebben om na het ontbijt minimaal een half uur te wandelen, want dit deed ik in mijn zwangerschap dagelijks. Goed voor mijn bloedsuikers en mijn fysieke en mentale gesteldheid. Lekker met een podcast op even tijd voor mezelf voordat het straks niet meer zou kunnen met een baby in huis.

Als allerlaatste, maar stiekem ook wel heel erg belangrijk voor ons, was het weer. Omdat de winter er aan zat te komen was een zonzekere bestemming van extreem groot belang. Daardoor vielen een heleboel bestemmingen in Europa al af, zag ik Azie en Zuid Amerika zelf niet zitten qua voeding en speelde ook nog mee dat ik het ziekenhuis personeel wilde kunnen verstaan zodra ik toch zorg nodig zou hebben. Mijn Spaans is niet meer zo best en mijn Chinees komt niet verder dan een kletspraatje met de taxichauffeur. Kortom: we moesten ons met Engels een heel end verstaanbaar kunnen maken. Ook in het ziekenhuis. .’

Als zwangere type 1 diabeet naar florida

De Amerikaanse staat Florida voldoet aan al onze eisen en dus boekten we tickets. In februari 2020 vlogen we heen op de hoofdstad Orlando en vlogen we terug vanuit Miami. Ook regelen we een huurauto en begin ikzelf met het zoeken naar zomerse zwangerschapskleding. Die dacht ik eerder namelijk niet nodig te hebben als je uitgerekend bent in mei 😉

 Wat vond mijn behandelteam?

Mijn internist kent me al jaren en hoorde mijn verhaal aan. Goed doordacht en niet zo avontuurlijk als mijn andere bestemmingen…dus alle lichten op groen. Aan de diabetesverpleegkundige vroeg ik nog wat tips met betrekking tot mijn langwerkende insuline in verband met het tijdsverschil maar aangezien Tresiba bijna 48 uur werkt, was dat ook geen issue. En als er onverhoopt wat was, kon ik altijd mailen en bellen.

Mijn gynaecoloog vond het allemaal wat spannender en gaf mij trombose injecties mee voor voorafgaand aan de vliegreizen. Ik heb de recepten wel opgehaald en heb ze voor de helft gebruikt. Aangezien ik tijdens mijn zwangerschap twee keer eerder had gevlogen en deze injecties niet heb hoeven zetten (simpelweg omdat mijn gynaecoloog er niet vanaf wist/nog niet in beeld was), ging ik er vanuit dat dat wel goed zou komen.

Vlak voor ons vertrek planden we een route en boeken we de hotels voor de eerste week. De rest zochten we in Florida of tijdens het wachten op de luchthaven uit.

Voorbereiding voor een vakantie als zwangere vrouw met type 1 diabetes:

Voor de vakantie moest er natuurlijk werkelijk niets aan mijn diabetes-gear ontbreken. Want ondanks dat ik in een Engelstalig land zit, wil je niet zonder diabetes spullen komen te zitten terwijl je 25 weken zwanger bent. En dus nam ik dubbele hoeveelheden mee. Dubbele dozen naalden, dubbele hoeveelheden insuline, twee keer zoveel Dexcom sensoren, extra freestyle libres, vingerprik spullen én een Engelstalige zwangerschapsverklaring van mijn gynaecoloog. Ook niet onbelangrijk tijdens zo’n reis. Daarnaast nam ik een grote hoeveelheid hypovoer mee. In mijn geval zijn dat Dextro’s en liga’s. Ik weet exact wat dat doet met mijn bloedsuikers en dus veilig voor mij en de baby 😉

En verder was mijn handbagage gevuld met een fototoestel, tijdschriften, een extra setje kleren (wat als je koffer niet aankomt…daarom doe ik dat eigenlijk standaard) en de nodige opladers. 

Op reis als zwangere met diabetes

Hoeveel koolhydraten zitten er in ‘Key Lime Pie’?

“Aangezien we alles op ons eigen tempo gingen doen en niet met excursies of een bepaald programma mee deden, konden we ons makkelijk aanpassen aan mijn bloedsuikers. Dat klinkt echt heftiger dan het was want ik heb echt maar twee keer in de rats gezeten om mijn suikers. Eigenlijk nam ik mijn schema van thuis één op één over en ging het ook eigenlijk wel wat beter. Omdat ik meer beweging had dan tijdens mijn kantoordagen op het werk. In plaats daarvan maakten we strandwandelingen in Naples en St Pete of struinden we door de Walt Disney World themaparken. Ook Key West en Miami werden uitgebreid bekeken. Af en toe op een lager tempo dan normaal gesproken, maar hee een zwangere diabeet die in 30 graden nog 20000 stappen per dag zet, die mag toch af en toe ook wel op een bankje ploffen. Het verbaasde mij zelf soms ook dat het eigenlijk allemaal nog zo soepeltjes ging en moest wel blijven opletten dat ik goed bleef drinken. Voor het ontbijt en de lunch deden we boodschappen bij de supermarkt en hierdoor kon ik vrijwel hetzelfde blijven eten als thuis. Ik had daarvoor juist minder insuline nodig omdat ik zoveel aan het bewegen was tijdens deze reis. 

Key Lime Pie

Iets waar de eilandengroep ‘The Keys’ om bekend staat is zijn Key Lime Pie. Iets wat ik absoluut niet wilde overslaan en ik heb op diverse blogs dé hotspots opgezocht waar je dit heerlijke stukje taart het beste kon gaan eten. Maar ja…wat doet het met je zwangere hormonale suikers? Dát wist ik natuurlijk niet. En aangezien dé place-to-be voor een Key Lime Pie ergens onderweg tussen Miami en Key West bleek te zijn, was het ook niet al te makkelijk om daarna even te gaan wandelen. Maar jongens…YOLO. Die lekkerste Key Lime Pie moest en zou ook in dat zwangere buikje van mij belanden. Dus ik besloot te spuiten in etappes. Dat doe ik wel vaker, ik spuit dan 15 minuten voorafgaand aan het verorberen van dit heerlijke stuk taart het grootste gedeelte van de benodigde insuline. En vlakvoor/tijdens of na het gesmikkel…het laatste deel. Ik berekende wel iets teveel insuline voor het taartje maar hee…in dit geval vond ik: better safe then sorry! En meeeeeeen wat hebben we genoten! Bloedsuikers bleven goed stabiel en we besloten op de terugweg, een paar dagen later, om er nog maar eentje te halen!’


Welcome to miami!

Strandwandelingen en goede bloedsuikerwaardes

‘Miami hebben we twee keer bezocht. De eerste keer hadden we een heel leuk boutique hotel vlakbij South Beach. Op het strand liggen vind ik in een stad als Miami leuk als je tijd over hebt, maar wij hebben lekker een wandeling gemaakt en zijn de boulevard afgeslenterd. Dat was toch een flink stuk lopen en opeens kreeg ik écht verschrikkelijke dorst…niet normaal. Ik heb zelfs nog even een vingerprik gedaan om te checken of ik niet ontzettend hoog zat. Maar nee…gewoon heel erge dorst. Meer drinken dus en daardoor zette mijn vriend me met enige regelmaat aan de (water)fles. Het handige is dat er eigenlijk overal in Florida wel supermarkten, drogisterijen of eettentjes zitten waar je eten en/of drinken kunt kopen.

Verder heb ik eigenlijk niets bijzonders te melden over deze vakantie. Op Key West ondervond ik de meeste ‘hinder’ van de diabetes en had ik wat ruzie met mijn Dexcom die steeds onterecht alarmen gaf…ook ’s nachts. Toen heb ik gewoon een nieuwe ingeschoten. Daarnaast kreeg ik, tijdens een sight-seeing-walk ineens een ‘hoog alarm’ en bleek ik richting de 12 te gaan. Dat was nog niet eerder gebeurd en dus heb ik meteen een shot insuline gespoten en hebben we onze wandeling verlengd. Geen enkel probleem want Key West is superleuk om doorheen te slenteren. We vonden toen zelfs een gezellig restaurantje voor die avond! Kortom: we maakten van de nood, een deugd. 😉

Turbulentie op de terugvlucht…

De terugvlucht was echter wat vertraagd en voordat we vertrokken worden hier, vanuit de cockpit, excuses voor gemaakt. Er werd echter ook bij vermeldt dat ze tijdens de vlucht extreem slecht weer verwachten en dat ons zeer zware turbulentie te wachten stond. Ik voelde me kiplekker en zit niet voor het eerst in een vliegtuig dus ik was voornamelijk bezig met de films en series die ik zou gaan kijken tijdens de vlucht. Toen we een paar uur in de lucht waren, was het dan zover. Het cabinepersoneel moest gaan zitten en de luchtzakken en een schuddend vliegtuig werden een feit. In het begin schudde ik nog rustig mee en voelde ik mij prima. Maar na een uur het gevoel te hebben dat je in een schommelschip zit, begon mijn lijf te protesteren. En niet alleen mijn lijf, ook dat van veel medepassagiers. Na anderhalf uur hing er een aardige kotslucht in de boeing 737 waarmee we richting Amsterdam vlogen. Ik voelde mij zelf niet misselijk maar wel anders. Ik scande mijn bloedsuiker, deed dat nogmaals met mijn vingerprikker maar er kwam niets geks uit. 6.8. Maar toch…ik voelde me raar. Terwijl de ene luchtzak na de andere luchtzak zich in rap tempo opvolgde , deed ik er voor de zekerheid maar een dextrootje in. You never know. Maar ik bleef me niet goed voelen, het leek alsof ik ‘out’ zou gaan. Mijn vriend zag het aan me, maar we zeiden niets. Ik wilde niet dat hij in paniek zou raken en bovendien, we konden ook niets. We zaten in vliegtuig, kilometers in de lucht en mijlenver van enige medische hulp verwijderd. Ik besloot m’n ogen dicht te doen en me te concentreren op de muziek in m’n playlist. Op dat moment kwam opeens de inhoud van mijn maag omhoog zetten en spuugde ik de heerlijke andijviestamppot zo over mijn schoot. De enige keer dat ik in mijn zwangerschap heb overgegeven.

Florida: de perfecte vakantiebestemming voor een zwangere vrouw met diabetes

Maar verder hebben we een heerlijke vakantie gehad. Waarbij mijn diabetes wel een grote rol speelde maar niet de hoofdrol. Die was weggelegd voor de papa- en mama to-be…want we voelden eindelijk samen de kleine schopjes geven én we hebben een ontzettend leuke tijd gehad samen. Lekker op pad met de grote huurauto, podcastjes onderweg, slenteren door de Disneyparken, kilometers vreten in de auto en te voet en heerlijk genieten van zon, zee en strand. Mijn bloedsuikers hebben het heel de vakantie door eigenlijk prima gedaan en ik denk dat dat simpelweg komt door mijn keuzes qua voeding en de extra beweging die ik toch nam. Op werkdagen was ik lang niet zo actief als tijdens deze vakantie..

Reizen met diabetes!

Wil je meer weten over reizen met type 1 diabetes in combinatie met zwangerschap? Of überhaupt reizen met diabetes? Suikermama Bea heeft al heel veel mooie reizen gemaakt sinds ze diabetes heeft (zowel voor werk als voor vakantie). Denk aan Mongolië, Namibië, Botswana, China, Tibet, Thailand, Bali…noem maar op! Heb je een vraag? Laat het haar weten!

Bovenstaande wijkt absoluut 100% af van hoe ik normaal mijn vakantiebestemming kies. Mijn diabetes speelt daarin geen enkele rol. Dit was echter mijn eerste zwangerschap en dus wilde ik zoveel mogelijk risico’s uitsluiten, maar we wilden er wel even lekker uit. Mocht ik opnieuw zwanger raken dan zou ik er denk ik wat minder rigide in staan. Want in heel veel landen zijn gewoon internationale zorginstellingen en supermarkten